Ontslagen.

Zondagmiddag. Ik zit aan mijn derde kop thee van vandaag – of is het al mijn vierde? Ik kwam om 12:00 uur uit mijn bed rollen; na een lange avond chillen besloot ik dat ik toch in mijn eigen bed wakker wilde worden. Ik fietste terug door de verse sneeuw en lachte onderweg om de worstelende, dronken mensen. ‘Kijk je wel uit dat je niet valt, schat?’ zei de politieagent die ik tegenkwam op de Mient. Tuurlijk, altijd. Hij dacht natuurlijk dat ik het één en ander aan alcohol op had – can’t blame him om drie uur ’s nachts.

Het is een gekke week geweest. Dinsdag belde mijn baas mij, om me te zeggen dat ik niet meer op het nieuwe rooster (wat volgende week ingaat) kom. En nog een heleboel andere dingen maar ik ben er nog steeds zo van in de war dat het me überhaupt niet lukt om het uit te schrijven. Het gaat me de pet te boven, om er maar een leuk Nederlands spreekwoord tegenaan te gooien. Ik bedoel: ik heb daar een halfjaar gewerkt en naar mijn weten naar tevredenheid.  Nou ja dus niet.  Waarom je dat iemand over de telefoon zou vermelden is mij ook nog steeds een raadsel, maar ik ga het gewoon niet proberen te snappen. Alleen ondervind ik de gevolgen ervan wel.

Voor mezelf heb ik al een paar positieve kanten van het verhaal proberen te bedenken. Ten eerste ben ik nu helemaal vrij met alle feestdagen, wat toch wel erg fijn is. Daarnaast kan ik me nu de komende tijd focussen op het voorbereiden van de selectiedag van Diergeneeskunde. Een goede headstart maken.  Ik heb tijd om het sporten op te pakken, maar ook om eindelijk een keer de films in mijn Netflixlijst te kijken.  Ik heb ruimte om uit mijn comfortzone (haat/liefdeverhouding met dat woord) te gaan: naar de kroeg op dinsdagavond, poolen, power yoga of een lesje zumba … Deze spontane kerstvakantie is zo gek nog niet. Het enige wat nog mist is een goed boek om mee op de bank te kruipen, dus ik doorzoek onze boekenkast zometeen voor de zoveelste keer maar weer.

Ik geef mezelf nu gewoon even de tijd om ultiem te genieten van mijn vrijheid (en goed te leren) voor ik een nieuw baantje zoek. Ik denk dat ik wel weer de horeca op ga zoeken, maar in de keuken weet ik nog niet zo.  Misschien laat ik koken liever bij een hobby na deze niet-zo-leuke ervaring. Een vriendin en tevens mede-tussenjaarder moet in januari ook weg bij haar werk, dus ik ben niet alleen in deze zoektocht. Ik voel me sowieso heel erg gesteund door iedereen om me heen – van mijn rij-leraar tot mijn chiropractor tot de barman bij de Kooltuin –  dus dat zorgt er ook wel voor dat ik zo ‘positief’ met deze situatie om kan gaan. Het is natuurlijk gewoon ruk om vastigheid te verliezen en ergens weer helemaal opnieuw te moeten beginnen. Lieve collega’s kwijt te raken en geen inkomen meer te hebben. Nou is dat laatste niet zo’n heel groot probleem voor mij dit jaar; ik heb redelijk wat gespaard en heb tot nu toe niet al te dure plannen. Die plannen staan ook nog lang niet vast; er wordt gesproken over een citytrip naar Praag en opzich wil ik wel naar Pinkpop, Lowlands en als het éven kan Rock Werchter. Oké, ik weet niet of alledrie die festivals erin zitten, maar dat geeft wel aan hoe onzeker mijn plannen voor 2019 zijn.


Ja jongens, het is gewoon alweer bijna 2019. Nou wilde ik van dit stukje geen sentimenteel oudjaarsgejank maken (dat komt nog wel) maar de realisatie kickt wel in zo. Het begint in ieder geval wel gek. En leeg, zo zonder werk en zonder plannen… 

 

Advertenties

Een gedachte over “Ontslagen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s