Terugblikken en vooruitkijken.

2019 is al twee weken oud, en nu pas vind ik de tijd om een ‘nieuwjaarsstukje’ te schrijven. Eerder misschien de rust, want tijd heb ik genoeg nu ik geen werk meer heb. Voor mijn studerende vriendinnen was het kerstvakantie en die hadden dus ein-de-lijk tijd om mij te zien. Ik spendeerde een volle middag met mijn beste vriendin in de stad en toen beseften we pas hoe lang dat wel niet geleden was. Maar ik stopte ook superveel van mijn tijd in mijn nog-super-prille-maar-hele-leuke relatie, dus ja dan blijft er ook niet zo veel over voor bloggen. Het komt me dus stiekem goed uit dat hij nu een dikke week op wintersport is – eindelijk weer tijd om te schrijven, leren, sporten, lezen, YOU te bingewatchen (hebben het geprobeerd samen te kijken maar hij vond het niks aan) en een nieuwe baan te zoeken.

Soms baal ik wel van mezelf dat ik deze dingen vergeet te doen en compleet in iets opga, omdat ik weet dat ik het wel allemaal nodig heb. Ik word langzaam gek als ik niet schrijf, sport, lees of in mijn eentje een meidenserie binge. Gelukkig is het nu niet te laat en kan ik het nadat hij terug is proberen vast te houden, al zal dat betekenen dat ik vaker ‘nee’ moet zeggen. Ik had ook oprecht zin om me te vervelen en voor huismuts te spelen. In bed liggen tot ik geen zin meer heb om te slapen. Een hele middag op de bank te liggen met een boek. Een boswandeling maken met mijn moeder. Eigenlijk heb ik dit nog steeds niet echt gedaan, in ieder geval niet één hele dag. Ik vind het zo moeilijk om niks anders dan passief te zijn, maar als ik mijn dag te vol plan word ik óók gek. Lastig. Voor de rest van de week ga ik proberen om elke dag één pro-actief ding te doen en de rest van de tijd gebruiken om te niksen. Vandaag is dat sporten, morgen is dat leren. Donderdag cadeautjes kopen voor Sinterkerst&Nieuw, wat ik nog met mijn twee beste vriendinnen vier. Oh, en op sollicitatiegesprek bij een lunchtentje in de stad. Vrijdag is dat weer sporten en zaterdag weer leren. Zondag houd ik meestal helemaal vrij (omdat ik meestal brak ben, haha) maar ik gok zomaar dat ik mijn vriend zie, die dan ’s ochtends weer terug is in Nederland.

Ik ben ‘Thoughts Into Stories’ pas eind 2018 begonnen en daarom voelt het voor mij niet helemaal relevant om hier uitgebreid, als in maand voor maand, terug te kijken op het afgelopen jaar. Volgens mij is het voor iedereen wel duidelijk dat de leuke dingen en minder leuke dingen in het leven naast elkaar gebeuren. Dat ik twee van mijn leukste tripjes van het jaar maakte met mijn vriend, maar met wie ik gezamelijk onze relatie in oktober verbrak. En dat ik de eerste maanden van het jaar vol motivatie leerde voor de selectie van Diergeneeskunde, maar half april hoorde dat ik niet was toegelaten. Ik me helemaal op mijn plek voelde op mijn nieuwe werk, maar op een hele vervelende manier werd ‘afgedankt’. Ja, het was wel een bijzonder en vol jaar voor mij.

Liever kijk ik vooruit, naar 2019. Ik heb een paar doelen en een paar dromen, die hopelijk plannen worden. Ik hoop dat het gezegde ‘3 keer is scheepsrecht’ geldt voor zowel mijn autorijbewijs halen (ik moet 22 januari alweer HELP) als toegelaten worden bij Diergeneeskunde – al is dit pas de tweede keer dat ik de selectieprocedure compleet doorloop. Verder wil ik meer lezen, want dat heb ik afgelopen jaar echt barweinig gedaan. Ik geef het opgeven van mijn bibliotheekabbonement deels de schuld, dus dat heb ik weer genomen. Ook wil ik lekker veel films van allerlei verschillende genres blijven kijken, maar dat komt met mijn bioscoop-abbonement wel goed. De boeken die ik lees en de films die ik kijk dit jaar houd ik vanaf het begin bij op mijn telefoon (plus mijn rating van 1-5 hartjes) dus ik hoop daar uiteindelijk hier veel van te kunnen delen! Blijven sporten & gezond eten staat ook een soort van op mijn lijstje… Tja, meer kan ik daar niet over zeggen.

Mijn laatste goede voornemen is: aandachtiger zijn. Dingen die ik doe, met meer aandacht doen. Me niet laten afleiden door mijn telefoon. Ik vind dit best wel moeilijk, omdat ik me schuldig voel als ik niet bereikbaar ben. Slaat nergens op natuurlijk, maar zo ben ik nou eenmaal. Ik merk dat ik er heel onrustig van word, met zoveel dingen tegelijkertijd bezig zijn. Ook als ik bijvoorbeeld met iemand in gesprek ben – dan is het niet alleen vervelend, maar ook nog eens onbeleefd om naar mijn telefoon te staren. Ik ben mezelf hier dus in aan het trainen. Het gaat nu nog moeizaam (mensen whatsappen mij altijd precies terug als ik nét iets anders ga doen…) maar ik merk de voordelen nu al.

Dan nog even over mijn plannen voor aankomend jaar. Niks staat nog vast, wat aan de ene kant heel relaxed maar aan de andere kant ook weer niet zo leuk is. Ik wil met mijn beste vriendin naar Lissabon, met mijn mede-tussenjaarder naar Praag en met mijn vriend naar Málaga. En een weekje naar de zon zie ik ook deze zomer wel weer zitten. Maar ik wil ook als het even kan naar Pinkpop, Rock Werchter en Lowlands… Weet je wat, ik zoek eerst weer een baantje. Dan praat ik met mezelf verder.


Heb jij ook doelen en plannen voor 2019? Tell me!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s